A következő címkéjű bejegyzések mutatása: kun video. Összes bejegyzés megjelenítése
A következő címkéjű bejegyzések mutatása: kun video. Összes bejegyzés megjelenítése

14 június 2013

Ĉi tio estas nia hejmo (kun video)


 Unu el la plej belaj videoj pri Hungarujo.
[La tilolo de la libro sur la tablo estas: Hungarujo]

Ennaĝantaj surskriboj:
Netuŝita arbarego
Jarmilionaj enigmoj
Noblaj aromoj
Pulsantaj festivaloj
Konservitaj tradicioj
Surskribo sur la muro: Heredo kaj Misio
Fieroj de nia pasinteco
Legendaj heroaĵoj
Maro de travivaĵo
Niaj vivigantaj trezoraĵoj
Niaj naturaj heredaĵoj
Fabelantaj urboj
Senfinaj aventuroj
La nubo:
222 agnoskitaj kuracakvo
72 kvalifikitaj kuracbanejoj
3000 festivaloj kaj aranĝaĵoj
1500 muzeoj
8 mondheredaĵaj lokoj
22 vinlandoj
300 regiona-domoj
3500 kasteloj kaj kurioj
1128 kilometroj vojstrekoj de ’Kéktúra’ (Blua ekskursa)
144 lernopaŝejoj

Ne sufiĉas ĉeno da generacioj pri tio,
ke ĉi tion la belegan landon
vere ni konatigu…

Aventuru ankaŭ vi enlande,
kaj faru ŝatecon ankaŭ al alioj sur la
paĝo www.itthonalegjobb.hu!

Per ĉio tarvivaĵo vi estos pli multa

Hungarujo
la plej proksime al via koro


Ĉi tio estas nia hejmo

Estis ĉi tie ĉiam, kiu kuraĝe diris,
ĉiam estis grandon sanĝantoj,
ankaŭ el la nenio fortikaĵon masonantoj,
la ne senkuraĝiĝantoj.
Kiom da penso kaj kiom da koro,
kiu ankaŭ post jarcentoj vokas agi,
ankaŭ nun novan forton ĝi donas kaj animas,
ke estu por granda ree!
Kiel bone se ni konus la avertatan vorton de la pesinteco,
sur la ĉielon ĉizitajn signon, kiun nur nian koro vidas!

**
Alveturus io ajn, ĉiam sciu, ke;
Benita estas ĉi tie la tero, la ondruliĝantaj riveroj,
la arbaroj kaj kampoj.
Ĉi tio estas la nia hejmo ĉi tie ni devas vivi,
nia paseo kaj futuro, ĉiu al ĝi alligi,
ĝia sonĝo en ni korpigas.
Tiel estos eterne.

***
Kiom da pensego kaj kiom da koroj,
kiuj ankaŭ post jarcentoj vokas agi,
ankaŭ nun novan printempon atendas kaj esperas bonan,
ke ne ĉesigu, ke vivu.
Ne la malamo, la malkuraĝo,
nur la amo estas tio, kiu veturigas pluen,
ke ankaŭ en pli belaj tagoj ĉiam vidu
doloron de alioj.
Kiel bone se ni konus la avertatan vorton de la pesinteco,
sur la ĉielon ĉizitajn signon, kiun nur nian koro vidas!

****
Venus io ajn, sed ĉiam sciu, ke;
Benita estas ĉi tie la tero, la ondruliĝantaj riveroj,
la arbaroj kaj kampoj.
Ĉi tio estas la nia hejmo ĉi tie ni devas vivi,
nia paseo kaj futuro, ĉiu al ĝi alligi,
ĝia sonĝo en ni korpigas.
Kaj se via infano demandus, kial vi estas fiara pri tio,
ke kial estas pli bela ĉi tio rigiono ĉe io ajn?
Instruu al li kanton de niaj mortintaj poetoj,
ke kial vivas en ni la fideleco ankaŭ trans la tombo!

*****
(Ŝi zumkantas…)
Alveturus io ajn, ĉiam sciu, ke;
Benita estas ĉi tie la tero, la ondruliĝantaj riveroj,
la arbaroj kaj kampoj.
Ĉi tio estas la nia hejmo ĉi tie ni devas vivi,
nia paseo kaj futuro, ĉiu al ĝi alligi,
ĝia sonĝo en ni korpigas.
Venus mil novaj amikoj,
neniam serĉu novan Patrujon.

*
Prezentis kaj kantis: 'CSÉZY'
Teksto: Tibor MIKLÓS
Muziko: János MENYHÁRT kaj Viktor RAKONCZAI
Enscenigis: Gergely TÓTH





Cxar nun ni vidas per spegulo malhele sed tiam okulon cxe okulo nun mi konas lauxparte sed tiam mi konos tiel same kiel ankaux mi estas konita

Tradukis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj

(HEKKP)
 

13 február 2013

Memorkanzono pri la militistoj (Placo 'Széna')

Je 11-an de Februaro, 1945 en la fortikaĵon Buda enfermitaj germanaj-hungaraj formacioj erupciis.
Ili estis 40.000 – 700 alvenis. Ĝis 102 tagoj ili kontraŭstaris en la plej longa sieĝo de mondmilito la 2-a.
Ili estis herooj.
Ĉiuj mortitaj militistoj estas herooj.
La herooj ĝis hodiaŭ ne havas tombon.
La mortintojn neniam oni entombigis.
Per sovetaj raŭpveturiloj oni distretis al pureo la kadavrojn.
Ili estis herooj – sentombigitaj herooj.
Tio ĉi estas la tago de la honoro.

La lastaj radiotelegramoj pri Budapeŝto:

Generalo-leŭtenato Iván fon Hindy:
„La inter trabulitaj ruinoj de la reĝa palaco ĉirkaŭfermis nin la kontraŭulo. Depost semajnoj ni ne havas sufiĉan nutraĵon kaj akvon. Nian sorton al Dio ni konfidis. Se vi postvivos tion ĉi inferon, zorgu pri niaj familianoj!”

Generalo Karl fon Pfeffer-Wildenbruch:
„La provizaĵon ni konsumigis, la lasta kuglo estas en la fusiltubo. Estus elekti inter la kapitulaco aŭ senbatala masakro de la defendgvardio. Pri tio kun la lastaj batalkapablaj germanaj onoj, hungaraj militistoj kaj sagokruculoj mi atakos.”


La germanoj je ia nokto ne defendis pluen 'Buda'-n.
kuniĝis ĉiuj, kvardek mil 'soldatoj,'
dum glacia-malvarma nokto, ĉiuj kaske
je sovaĝa vintro de 45, jam komenciĝu la sturmo.

Ili staris kaj atendis pri la lasta ordono,
sur la ĉielon stalinkandeloj brilas.
Ni trarompos, trarompos tra la placo 'Széna',
ni trarompos, trarompos tra la placo 'Széna',

La placo 'Széna' brulas en lomo, tie atendas nin la rosoj,
ĉiuj de ili, la siaj armiloj kaj la sia komandanto.
Flamas la placo, mi vidas ke ĝi flamas, flamas la placo 'Kálmán Széll',
ne estas malhelo, ne estas ŝanco, ne elkuros muso,
kaj liaj oficiroj kun levintaj manoj,
kaj sur la stratojn direkte la armiloj.
ili ne transvenos , ne transvanos tra la placo 'Széna'.

Kaŝas sin sub la ruinaĵoj, lokuloj, hungaroj,
lian urbon la multa roto, la brilaj kaskuloj
okupis, kaj la ĉi-tieuloj kaŝas sin sub la teron,
kofro kaj infaneto kaj ekstere multa 'soldato',
kuntraŭe kune germanoj, rusoj,
nokte glacia nokto, dentoj klakas,
brilas en lumo, en lumo flamas la 'Széna' – la placo 'Széna'.
brilas en lomo, mi vidas, ke flamas la 'Széna' – la placo 'Széna'.

Sur la strato 'Hattyú', sur la strato 'Ostrom' brilas la kaskotorento,
la multa 'soldato' staras malvaste, poste la orodo, se venos.
kaj duono de tri, kaj ĝi alvenas, kaj kuras kaj kuregas hurle
ale al la lomo kvardek milo, jam egale ĉi tie estas la kuratako,
kaj la rosoj fajras, fajras,
kaj ili kliniĝas, kliniĝas,
hurlas la placo, elfluas la sango, kaj brulas la placo 'Széna',
je sovaĝa vintro de 45 la 'Széna' – placo 'Széna'.

Sur la strato 'Hattyú' tiel mi pasas de tiam ĉiutage,
ĉi tie kuŝis multa milo, kaj mi ne rigardas la muron de la domoj,
kuglosignoj, kuglosignoj, abomenaj kuglosignoj,
la placo 'Széna', mi vidas ke ĝi brulas, kaj kiuj kaŝiĝis tie,
kaŝis sin ankaŭ mia patro, ankaŭ mia patrino,
dum la 'soldatoj' hurle ĝis morto,
tiel mi pasas, mi pasas tiel trans la placo 'Széna',
tiel mi pasas, mi pasas tiel trans la placo 'Széna'.

(Cseh, Tamás - Bereményi, Géza)
 


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj
(HEKKP)
 

25 március 2012

„Mi estas blinda, bonvolu helpu min!’

Tiudirekte iris la ĵurnalisto, kaj li vidis, ke en la ĉapelo apenaŭ ekzistas mono, nur iom helero. Li kliniĝis, ĵetis en la ĉapelon iom kronon, kaj sen tio, ke li estus demandis, forprenis la tabuleton, kaj en alian flankon li skribis unu frazon, kaj returne li remetis ĝin. Posttagmeze li reiris al blindulo, kaj li vidis, en la ĉapelo ekzistas multaj monoj.

A blindulo agnoskis liajn paŝojn, kaj demandis de li, ke ĉu li skribis en la tabuleton, kaj se li estis, tiam kion? La ĵurnalisto tiel demandis:

„Nenion tian, kiu ne estus vera. Nur mi donis alian formon al viaj vicoj.”

Kun rideto en sia mieno li foriĝis. La blindulo neniam konis, ke en la tabuleto staras tio:

„Estas printempo, kaj mi ne vidus.”

(Anonimulo)



cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

25 január 2012

Avinjo, la faŝistino

El la Panjo elfalis la movadulo. kun tio tiel, ĉirkaŭ ŝia 85 jaroj same ŝi sciis sekvigi surprizon al la familio. Nome Panjo anoncis, ke ŝi foriros sur la Pacomarŝo por Hungarujo silentan promeno sabate.

Ĉu do, nun ni devas ekscii, ke la Panjo estas kontraŭdemokratiulo? Ĉu nun oni malkovriĝas, ke ŝi estas despotoadorulina diktatorofano, unu paroĥisma nacionalistino, kiu konsentas al malkonstruo de la demokratio, apogas la jurpiedpremon kaj – ni eldiru rekte – ŝi pretiĝas por detruo de Eŭropo?

Se tio ĉi tiel iras plue, en la fino ankoraŭ ŝi skribados leterojn al BAROSSO kaj al REDING, ankoraŭ same estus tio, ke ŝi anonci sin en Stasburgon kaj Bruselon, sed posttagmezfoje kun biskvito ŝi atendos en la salono la publiculon de la ’Le Mond’ aŭ ĵurnaliston de la ’Economist’, la ’Independent’, la ’New York Times’ aŭ la ’Wall Street Journal’, ĉar ŝi estas konvinkiĝe pri tio, ke apud sia opinio de György KONRÁD, Ágnes HELLER kaj György DALOS pri la ŝia opinio same ili estas interesiĝemaj. La Panjo nome ĉi tiel limigite interpretas sian funkcion de la demokratia gazetaro, sian multkolorecon de la opiniesprimo kaj la korektan informon.

Ni ne iĝos por kolonio!
Ĉu nu por tio ŝi estas sindone? Ĉu pri tio la malgranda deportado? Ĉu pri la kulako-listo? Ĉu pri la perdo de la tero kaj domo? Ĉu pri la disŝireco de la familio? Ĉu pri sencense finklopoda 85 jaroj? (En la Slovakio pri la tombo de ripozantaj praŭloj feliĉe al ŝi ne devas prizorgi, ĉar tion tempe oni forbuldozis.)
Mi diras, el la Panjo, ĝis ŝia maljuna epoko estis olda faŝisto.

José Armando PORPANEK

El „Gondola” hejmpaĝo – 21-an Jan. 2012.


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.


Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)





Supralando dankas la ŝtatanecon kaj
la novan hungarian konstitucion
Ekiro de tombo de la Nekonata Militisto

13 december 2011

Filoj de Eŭropo (kun video)

    Sango de niaj eŭropaj prauloj

oni vivas en ni

ilia honesto kaj ilia legaco

hungaroj, germanoj, slavoj, keltoj, grekoj, iliriuloj, romanoj

uniiĝaj filoj de Eŭropo

forto, kuraĝo, honesto

fiereco kaj gloro

batalistoj

eŭropaj batalistoj

gloro estas neevitebla
(victoria inevitabilis est)

gloro de praŭloj eterne

filoj de Eŭropo

kubo estas forĵete
(alea iacta est)

spirito de eŭropaj pruloj

oni vivas en eŭropaj filoj kaj filinoj

kuraĝo, braveco, energio

video fare laŭ CroPetroForever

Ni tre dankas! Ĉi tio estis tre admirinda!

Ĉu vi kioman ’hollywood’-an filmon identigis?


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

 Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

   

22 szeptember 2011

Kvako - (Epokspirito)

Kara sinjoro Bolgár
La homo ne batalus en ĉia minutoj por la senegaleco. Kelkfoje devas ankaŭ rikozi. La kontraŭrevolucia paroksisma plie elĉerpas la organizaĵon. Tre granda estas la kontraŭpezo. Ĝis hodiaŭ plie dorlotis mem la homaro. kaj en figura senco la subaĵo batalas por ia „egaleco” kaj oni volas subtiri la pli suprajn nivelojn.

La amaso ne leviĝi volas. Oni fortiri volas. En la malpuraĵo oni volas esti egala, en la sordidaĵo, en la kulpo, kaj en la malsalĝeco. Oni tie volas vidi min, malsupre, en la porkejo, ne en la eteraj altoj amus kune filozofadi. Kaj se vi ne subiras sur sian nivelon, oni malamas.

En la limo de urbo 'Hódmezővásárhely'
Do, laŭ iom ripozo mi elmetis sin al satana emanaĵo de la interneto dum malmultan tempon, kaj ankaŭ ne superfue. En la unu video-interdividilo mem sinjoron BOLGÁR mi malkovris kun eksploda ĝojo. Lia silka voĉo kvazaŭ karesis min. Trajtoj de sia vizaĝo tamen karanj memoraĵojn vekis, memoraĵojn. Malrapide malaperaj, jam duone forgesajn emociojn el la paseo, el tempo de mia juneco, kiam tion bandon ankoraŭ kun tia el profundo alveturanta ekkolero mi sciis malŝati, malrespekti.

En la limo de urbo 'Machynlleth'
Unu radio-ensendecon alŝutis iu, kie tio ĉi granda homo faris raporton kun la estro de trafikoteĥnika kaj manipula klaso de Hungara Publikvojo Senprofita Fermita Akcia Kompanio. La esenco tio estis – kie mi komprenis –, ke en la ĝistagoj György BOLGÁR kun ekrondigintaj okuloj konsterniĝis sur tion, ke hodiaŭ estus en Hungario ofociale starigi runan tabulon.

Vulgara Bufo
Kial oni permesis en la limo de setlejo la runajn tabulojn: En tio ĉi li risortadis mem. Mi ne citis lin, ĉar ne estas grava, li estas tia, kia, le faras sian aĵon, sed en la fenomeno malgrande mi cerbumadis. Ĉi tioj estas tie sube. Sed plene. Jam oni ne devas al neniu. Nek en la loka nivelo – siaj verkistoj oni ne legis, siaj fonopartioj estos laŭ nulo –, tiel en eŭropa konekso, kie videble disfalas ĉio, kion oni reprezentas, ĉio sur ekonomia, ĉio sur ĝenerala socia nivelo. Ĉar ja tio ne funkcias.

Oni estas malsupre, en la flako, sed tial ĉi tio ĉi tie jam ĉiom kvakas. Kaj li kraĉadas. BREHM skribas: „la sekrecio de la vulgara bufo, la ’phrynin’, ĝi sekvigas tetanon kaj antaŭ tempan starecon de la moveco de koro”.

Ni preterpasu ilin!


(Jen la kvako-voĉo de senfeliĉulo.
Pardonu min, nur en hungara lingvo estas a
ŭdebla la neado de la hungaraj tradicioj.Ĉu kial devas klarigi, kial estas bela la rozo, kial estas malseka la akvo… - HEKKP)
Ádám POZSONYI 

(El 'Demokrata' semajna gazeto)


Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)