A következő címkéjű bejegyzések mutatása: Habsburgoj. Összes bejegyzés megjelenítése
A következő címkéjű bejegyzések mutatása: Habsburgoj. Összes bejegyzés megjelenítése

11 július 2012

Ordo de la Ora Lanfloko

Grafo Francisko Széchényi de Ŝarvar kaj Felŝővidék
en ornato de Ordo
La kavalirordon Filipo la Bona (la 3-a) duko de Burgonjo kaj grafo de Flandrio fondis 10-a januaro 1429. en Bruĝo, je okazo de geedziĝo kun lia tria edzino, Isebela de Avis filino de la reĝo de Portugalio Johano la 1-a; por honoro de Savinto, Virulino Maria, kaj Sankta Andreo, por aŭspicio de kristana kredo kaj eklezio, pro kreskigo de virto kaj bonmoraloj.

La ordon Eŭgeno la 4-a en 1433 kaj Leono la 10-a papoj en 1517 fortikigis. Ĉe la alpreno de komenco estis ĉefkondiĉoj: elita nobeleco kaj eminentaj servoj.

En la unua du jarcentoj tion unuan klasan ordon nur princajn personojn kaj al la plej alta nobelaro ili donacis.

La Ordo-Kanonikaro, kiu staras el la ĉiaj kavaliroj, en komenco jare, poste en ĉia tria jaro, pli malfrue nur pro kunvoko de Grandmajstro de la Ordo kunsidis, kiam ĝiajn novajn membrojn laŭ generala voĉplimulto ili elektis.
La Grandmajstroj la burgunjaj dokuj, kaj poste la hispanaj reĝoj estis. En 1559 ili daŭris la lastan Kanonikaron. Filipo la 2-a permeson rivedis de Gregorio la 13-a papo, ke kavalirojn de ordo mem nomumus, ĝis tio tempo la nombos de kavaliroj, kiu ĉe la fondaĵo 25, post 3 jaroj 31, poste en 1516 sub Karlo la 5-a 51 estis, ne estis determine. Daŭrige geedzeco de Maria Burgunja kun Maksimiliano aŭstra ĉefduko (1477) la grandmajstra digno de Ordo flugis Dinastion Habsburgon, kaj kiam hispania devenlinio de Domo Habsburga formortis, Karlo 6-a kaj Filipo 5-a ĉiuj al mem postulis ekskluzivan juron de nomumo de ordomembroj.

Laŭ liginta interkonsento en la 1725-a viena paco ambaŭ monarĥo praktikus de juron de nomumo, sed la aŭstra ordodomo neniam rekonis hispanian branon de Oro kaj la tie okazintajn nomumojn.
En Aŭstrio dukaj personoj, ĉefnobeloj formas membroj de Ordo, kaj ĉiuj estas katolikuloj, inter membroj de hispania ordo kie ĉe alpreno 7.500 frankoj estas pagendaj okaze multaj burĝoj, 11 protestantoj kaj same 2 mahometanoj.

La insigno de ordo: ora lanfloko, kiu sur blua-klozoneo, sur flamojn ŝutanta fajrostono pendas, super tio en Aŭstrio sur ora rubando drakomurdanta viro kaj sur meandraj finoj de rubando, sur blua-klozonea fono staras tio devizo:
„PRETIUM LABORUM NON VILE [NON ALIUD]”.
(Valoro de laboro ne estas bagatela [ne alia])
Tion insignon festotage sur ora ĉeno el fajron ŝutantan fajrostonoj kaj el ŝtaloj komponinta, sisteme sur ruĝa rubando ili surhavas.
La vesto de ordo en Aŭstrio estas skarlatina veluro, kun blanka tafto subŝtofinta longa mantelo, supere eksistas purpura kolora, kun blanka silko subŝtofinta mantelo, ĝiaj borderaĵoj de tio montras motivojn de fajrostono kaj ŝtelo sur ĝiaj randoj sur blanka silka borderaĵo multe ripete: „je lay empris” moto estas kudre, purpuraruĝa kun oro brodinta velura felkapingo, ruĝaj ŝuoj kaj ŝtrumpoj.
Tualetaĵo de la hispanaj ordomembroj estas simila, sed ili ne havas mantelon.

Laŭpersona ordeno de cezaro kaj reĝo Francisko-Jozefo la 1-a
elkriata prezo: 42.000 CHF (proks. 44.619 USD)
dato: 23-a Majo 2012.
Feston de la Ordo de la Ora Lanfloko en Vieno je tago de Sankta Andeo aŭ je sekvonta dimanĉo oni sidis.

(Laŭ la hungara, antikva Grandleksikono de ’Pallas’)

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Sintezis kaj tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

05 július 2012

Unu jare ĝi okazis…

Ni preĝu por beatigo de nia Reĝa Moŝto! 

Donu al ni grace la Dio, ke ni dirus: „ora pro nobis”. Kiu inter teraj plezuroj kaj intrigoj, kun tia prudente batalis por liaj popoloj, li pledus por ni antaŭ sanktaj aspektoj de Savanto. En la tera vivo li faris ateston pri en Kriston ĵetinta sia kredo kaj kun fideleco li postiris ekzemplon de sia Beata Patro en la kredo, kaj li kredis en porparo de sanktuloj.

Estu facila por Li la tero; en espero de feliĉa resurekto!


„Miaflanke, ĉar mia patro nun certe vivas reĝlando de nia Sinjoro, mi petos lian pledon por intereco de niaj hungaroj.”
(Detalo el lia 18-a aŭg. 2008. letero)

Dankeman dankon pro penso kaj pro la citaĵo
por via ĉefpasta moŝto el Ĵeliz-urbo
(Zseliz, Želiezovce)
por ĉefreverendo Rudolfo Galgóczi



cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

27 június 2012

Nacia fiero - interrilate diplomo de reĝo

Ladislao (Habsburgo) la 5-a [1] hungara reĝo al Johano Hunyadi [2] eternan ĵupanon amplekigon de blazono donacias. (1-a februaro 1453. Posonio [3])

„Formo de ruĝa leono en blanka ĉelo, kiel ĝi videblas en la supra pozicio kaj formo, nomitan Johanon ĵupanon signifas, kiu dum nia foresto, kiam post la trankviliĝo de landaj tumultoj Johano ĵupano oficon de ĉefguberniestro en nia nomo kun ĝia ĉia tasko kaj graveco li prenis sur sin kaj oficis, plue li zorgis pri ĉio, li praktikis kaj okazigis ĉiun, kiu por defendo de nia lando kaj konservo de niaj juroj estis necesa, kun tia simplanima fideleco, kian fidelecon la blanka koloro signifas. Ĉar dume tre multan gloran lukton li batalis kun defalo dse sango de sia kaj siaj, kun kuraĝa animo kaj – tiel oni diris – kun leonokoro, pro tio laŭmerite li estis simila al balatanta kaj sanganta leono.


Kiu sed tian kompletigon koncerne, laŭe la leono kun unu antaŭa gambo orokronon tene ofertas, klare tion signifas, ke supre dirita Johano ĵŭpano jurojn kaj posedaĵojn de nia krono kun sia klopodo kaj ŝvito li elkapis el manoj de atakuloj, tiujn fidelece li konservis kaj por Nia Moŝto dediĉitece kaj volontece li ofertis kaj redonis, eĉ kun lia kurioza kunlaboreco en ĝian direktadon feliĉe li enkondukadis nin.”

 (Detalo el mirinda lingvo de praa diplomo)


 Notoj de tradukisto:
[1] Ladislao la 5-a (Postakuŝanto) (1440-1457) reĝis de 1453, Reĝo de Hungarujo, kaj de Kroatujo, de Ĉeĥio, unua ĉefduko de Aŭstrio. Dua habsburga monarĥo en Hungarujo, kaj unua kiu en Hungarujo naskiĝis.
[2] János (Johano) Hunyadi (prononcu: ’hunjadi’) (1407–1456) hungara, (ne rumana!) ĉefaristokrato, magnato, transilvania (erdeja) vojevodo, armeestro, la fama „turkobatalanto”, heroo de Nándorfehérvár kaj Varnao (1444) Pro lia nandorfehervara venko (1456) dekretis Kaliksto la 3-a papo la ĉiutagan tagmezan angeluson kaj sonorigon.
[3] Pozsony – praa hungara kroniga reĝa urbo sur parto de Okcidenta-Hungarujo – Posonio, Pressburg, Prešporok aŭ Prešporek, Wilsonovo mesto, nun Bratislava

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

21 június 2012

Moŝta Reĝa Ĉefduko, feliĉan naskiĝtagon ni petas!


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)