Ordo de la Ora Lanfloko

Grafo Francisko Széchényi de Ŝarvar kaj Felŝővidék
en ornato de Ordo

La kavalirordon Filipo la Bona (la 3-a) duko de Burgonjo kaj grafo de Flandrio fondis 10-a januaro 1429. en Bruĝo, je okazo de geedziĝo kun lia tria edzino, Isebela de Avis filino de la reĝo de Portugalio Johano la 1-a; por honoro de Savinto, Virulino Maria, kaj Sankta Andreo, por aŭspicio de kristana kredo kaj eklezio, pro kreskigo de virto kaj bonmoraloj.

La ordon Eŭgeno la 4-a en 1433 kaj Leono la 10-a papoj en 1517 fortikigis. Ĉe la alpreno de komenco estis ĉefkondiĉoj: elita nobeleco kaj eminentaj servoj.

En la unua du jarcentoj tion unuan klasan ordon nur princajn personojn kaj al la plej alta nobelaro ili donacis.

La Ordo-Kanonikaro, kiu staras el la ĉiaj kavaliroj, en komenco jare, poste en ĉia tria jaro, pli malfrue nur pro kunvoko de Grandmajstro de la Ordo kunsidis, kiam ĝiajn novajn membrojn laŭ generala voĉplimulto ili elektis.
La Grandmajstroj la burgunjaj dokuj, kaj poste la hispanaj reĝoj estis. En 1559 ili daŭris la lastan Kanonikaron. Filipo la 2-a permeson rivedis de Gregorio la 13-a papo, ke kavalirojn de ordo mem nomumus, ĝis tio tempo la nombos de kavaliroj, kiu ĉe la fondaĵo 25, post 3 jaroj 31, poste en 1516 sub Karlo la 5-a 51 estis, ne estis determine. Daŭrige geedzeco de Maria Burgunja kun Maksimiliano aŭstra ĉefduko (1477) la grandmajstra digno de Ordo flugis Dinastion Habsburgon, kaj kiam hispania devenlinio de Domo Habsburga formortis, Karlo 6-a kaj Filipo 5-a ĉiuj al mem postulis ekskluzivan juron de nomumo de ordomembroj.

Laŭ liginta interkonsento en la 1725-a viena paco ambaŭ monarĥo praktikus de juron de nomumo, sed la aŭstra ordodomo neniam rekonis hispanian branon de Oro kaj la tie okazintajn nomumojn.
En Aŭstrio dukaj personoj, ĉefnobeloj formas membroj de Ordo, kaj ĉiuj estas katolikuloj, inter membroj de hispania ordo kie ĉe alpreno 7.500 frankoj estas pagendaj okaze multaj burĝoj, 11 protestantoj kaj same 2 mahometanoj.

La insigno de ordo: ora lanfloko, kiu sur blua-klozoneo, sur flamojn ŝutanta fajrostono pendas, super tio en Aŭstrio sur ora rubando drakomurdanta viro kaj sur meandraj finoj de rubando, sur blua-klozonea fono staras tio devizo:

„PRETIUM LABORUM NON VILE [NON ALIUD]”.

(Valoro de laboro ne estas bagatela [ne alia])

Tion insignon festotage sur ora ĉeno el fajron ŝutantan fajrostonoj kaj el ŝtaloj komponinta, sisteme sur ruĝa rubando ili surhavas.
La vesto de ordo en Aŭstrio estas skarlatina veluro, kun blanka tafto subŝtofinta longa mantelo, supere eksistas purpura kolora, kun blanka silko subŝtofinta mantelo, ĝiaj borderaĵoj de tio montras motivojn de fajrostono kaj ŝtelo sur ĝiaj randoj sur blanka silka borderaĵo multe ripete: „je lay empris” moto estas kudre, purpuraruĝa kun oro brodinta velura felkapingo, ruĝaj ŝuoj kaj ŝtrumpoj.
Tualetaĵo de la hispanaj ordomembroj estas simila, sed ili ne havas mantelon.

Laŭpersona ordeno de cezaro kaj reĝo Francisko-Jozefo la 1-a
elkriata prezo: 42.000 CHF (proks. 44.619 USD)
dato: 23-a Majo 2012.

Feston de la Ordo de la Ora Lanfloko en Vieno je tago de Sankta Andeo aŭ je sekvonta dimanĉo oni sidis.

(Laŭ la hungara, antikva Grandleksikono de ’Pallas’)

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Sintezis kaj tradukis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj

(HEKKP)

Religiamilito – ĉu en spaco ajn?

Tolkien menciadis ankoraŭ en 1949 (1954) en la 'Sinjoro de la Ringoj': „granda batalo de nia aĝo”. Devas esti laŭ blindulo aŭ redukta vidulo tiu, kiu ne enmemoriĝas al tio frazo, tiam oni aŭdas pri kristiano-persekutadoj, pri detruoj de Budho-statuo, pri monaĥejo-frakasoj, kaj tiam pro dania karikaturo aŭ pro 'Satanaj Versaĵoj' spiregas morton bona- aŭ malbonafiduloj.

Plaĉas aŭ malplaĉas, rekonas aŭ malrekonas la „moderna mondo” (komprenu: kun liberalizmo, kun maldestreco infekta, antaŭ elmorteco starata Eŭropo), la batalon, tion skermis niaj praŭloj – malsolvas – por paco la memoro.(1)

Ĉar praa estas kontesta vero de la Biblio, tio transitivas ĝis hodiaŭa tago sian pensadon kaj vivon de homoj: „La patroj manĝis nematurajn vinberojn, kaj la dentoj de la filoj agaciĝis?” (Eze;18,2) (2)

Multe oni citas titolon de italia filmo same – sed la filmon malmultoj konas – laŭ tio: „Ne estas paco dum la olivarboj”. (3) Kiel estus same? Ja malsalĝa estas tio opinieco, ke „Paco! Paco! Paco ĉiupreze!” Ĉar estas tia prezo, tio malvaloras unusolan pacon. Ni pensu ĉi tie nur pri en la tage „festinta” Molotov-Ribbentrop [komprenu: Stalin-Hitler] paktumo, eventulae pri trinanona- aŭ pariza paco. Ke mi denove Jeĥezkelon citu: „Pro tio, ĝuste pro tio, ke ili erarigas Mian popolon, antaŭdirante pacon, kvankam paco ne estos, kaj kiam la popolo konstruas barilon, ili ŝmiras ĝin per maltaŭga mortero. Diru al tiuj, kiuj ŝmiras per maltaŭga mortero, ke ĝi defalos; estos pluvego, kaj vi, ŝtonoj de grandega hajlo, falos sur ĝin, kaj forta vento ĝin krevigos. Kaj jen la muro falis; ĉu oni ne diros al vi: Kie estas la mortero, per kiu vi ŝmiris?” (Ez;13,10-12) (4)

Ĉar sia moralinstruo de la historio, ke ne ekzistas interrompaj bataloj. La militon unufoje al iu, povus esti, ke nur al prapranepoj, sed devas fine lukti. Ne estas ekscepcio. Se ni devus ni ne povas forgesi tion eventolinion, kion simbolas nomo de Leonkora Rikardo aŭ Jerusalema Reĝlando kaj kavaliraj ordenoj. Oni povus forgesi, sed malmerite. Malmerita estas ĉar sen tio la alia duono memorigos pri tio; ajne por prezo via aŭ vito de via familio.

Ni forgesis (nu do, estas tiuj) de kruchavoj kaj la Jerusalema Reĝlando. Kiel ankaŭ de Nándorfehérvár. Sed tio ĉi fakte estas malkurioza. Malkurioza estas, ĉar la hodiaŭe ĉirkaŭentuziasma, „ekkomprena”, dorlota, al egala ekkrii volanta alia paĝo aliparte malmemoris tion. [Unufoje mia turka konatulo diris, ke tie iam flirtis la sankta verda standardo de islamo, ĉu ĝis unu tago, ĉu ĝis unu horo, tio ejo laŭ sia juro, lega mahometana areo; tion povas esti post 10 jaroj, povas esti nur post 100 jaroj, sed ili reokupos.] Sed ni devas forgesi. Kaj ligi pacon. Kial? Kun kiu kaj kun kio?

La „granda batalo de nia aĝo” jam komenciĝis. Almenaŭ je 639, sed ni dirus, ke je 15-an de Julio 1099, eventuale je 1291.

Pri tio estis al mi kuriozam la Profunda Spaco Naŭ ('Deep Space Nine') titole en 20-a partio de 1-a serio de televida sério („En la manoj de la Profetoj”) forsona dialogo (5), tio nur tion montras, ke skizofrenion de la „pacon” herolda, liberala, okcidenta civilizo la amerika filmoindustio ankaŭ malkovris kaj eksterprojekciis en la malproksiman futuron.

Sisko – Mi ne tion diris, ke ni ne instruu religion en la stacio. Ĉu ni ne lernigus apud studobjektoj de S-ino O'Brian?

Majoro Kira – Tio estas la malfeliĉo, ke ŝi fundamente alian filozofion instruas, kaj…

Keiko O'Brien – Me ne instruas nenian filozofion, nur puran sciencon.

Majoro Kira – Laŭ kelkaj, se la scienson sen religia kadro oni instruas, tio estas filozofio, S-ino O'Brian.

Sisko – Tamen mi kredas en tio, ke pli multe filozofion ankaŭ elportas tio ĉi stacio. Do, kiel ni solvus tion zorgon?

Majoro Kira – Povas esti, ke neniel.

Ĉar tion demandon ni malsolvis en la Tero, tion en la futuro, ajne en la spaco – ajne en la 'Profunda Spaco Naŭ' fantazia spacostacio – sed devas solvi iam. Ajne al unu Benjamino Lafayetteo Sisko komandanto/kapitano, ajne al unu Kira Nerys majoro/kolonelo. Ajne en la malproksima, je stelodato inter 46,922.3 kaj 47,182.1.

Cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj

(HEKKP)

(1) poemo de Attila József: Ĉe Danubo - trad: Kalomano Kalocsay [„Praulajn luktojn solvas nun intime / en pacon la memoro remigranta”]