A következő címkéjű bejegyzések mutatása: filmo. Összes bejegyzés megjelenítése
A következő címkéjű bejegyzések mutatása: filmo. Összes bejegyzés megjelenítése

15 április 2012

Ĉiutaga Garak - el la Profundeca Spaco Naŭ - pri la hazardoj


Garak: Mi kredas en hazardoj. Ĉiutage okazas hazardoj. Sed mi neniam fidas hazardojn.
(Profunda Spaco Naŭ 2-a serio 5-a parto - La kardassiuloj)

Cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis kaj faris:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

09 április 2012

Taksioŝoforo

„Unuoble devos veni vera pluvo, kaj forlavos la ĉiajn kanajlarojn de sur la stratoj.”

"Someday a real rain will come and wash all this scum off the streets."

„Egyszer majd jön egy nagy eső, és elmossa az összes szemetet az utcákról.”


 cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

28 szeptember 2011

Filozofio de sciencaj nerealaj filmoj

Angle (originala):
I love the Bajorans... such a deeply spiritual culture... but they make a teruran bieron ale. Don't ever trust an ale from a god fearing people... ... or a Starfleet Commander who has one of your relatives in jail.

Esperante:
Mi amas la Beĝorulojn … ili havas tian profundan spriteman kulturon … sed ili preparas teruran bieron. Neniam vi fidu bieron de diotima popolo … aŭ la Steloflotan Komandanton, kiu konservas unuan vian parencon en prizono.

Hungare:
Szeretem a bajoriakat … csodálatos spirituális kultúra az övék … de a sörük az rettenetes. Sosem szabad bízni egy istenfélő nép sörében … sem egy Csillagflotta tisztben, aki rács mögött tartja az ember rokonát.

 
[Profundeca Spaco Naŭ 1-a serio, 1-2-a ono (Elektitulo) 33:02]

HungarujaEsperantistaKonplotodelaKons

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

24 szeptember 2011

La ’Kvina sigelo’ kaj la filozofio de hometo

Ni estas en la fino de 1944 en Budapeŝto, en drinkejo, iam vespere, ni estus jam antaŭe la komenco de la elira malpermeso. Ĉi tie renkontiĝadas sisteme tablosocieto, kio en tio ĉi tempo, kiam jam la homoj kuraĝis kaj havis tempon interparoli – laŭ vesperoj oni kunsidis kaj konversaciis, dikutis pri ĉi tio kaj pri tio. Kaj nature oni la plej grandajn zorgojn solvas. Ĉar oni solvas – ne estu al ni skeptikoj. Ĉiam kaj nur ĉionm de arta-tipa akireco de bovobrustom, tra la ĝia adekvata prepareco, plene ĝis la esenco de la vero.

La filozofiaj demandoj de la „bono” kaj „ĝusto” estis ĝisdataj ĉiam, sed dum la tempo de mondbruladoj kaj transformiĝoj ial la homoj pli bone interesiĝas pri la ĉi tia demandoj. Ĉu kiu komprenes ĉi tion? Kiel same tion nek komprenas neniu, ke: ĉu post beloj kial saltas la naskiĝa proporcio de la knaboj same sur 70-ajn procentojn. (Tio dum la tempo de paco estas 49%.)

Tiel, ĉirkaŭ la tablo, en la ombro de muzikomaŝino ni vidus sinjoron Gyuricza-n, la cinikan horloĝiston majstron, sinjoron Kovács-on, la ĝueman, sed tamen grumbleman libroagenton, la ĝis senfineco moralistadantan, la batalan ideistulon, la militinvalidan art-fotografiston. Kaj nature la dommastron, kolegon Béla-n, la pian kaj paceman drinkejmastron, kiun malfacile estus elporti el sia pacienco.

La historio ankaŭ la „malgrandan homon” starus antaŭ elektvojon, ne nur la grandulon. Ĝuste tial multe estus tragedia, kial la „malgranduloj” alvenas antaŭ juĝon de la historio, kial ĝuste ili devas decidi – al ili kiuj nenion respondecon ne sentas en la formiĝo de la aĵoj, Oni ne sentas neniam.
Ĉi tio estas sia unua paradoksono de la vivo, estas paradoksa komedio: ne estas indulgo, al ĉiu samaj demandoj estas rajtigitaj.

Pri tio temas la el novelo de Ferenc Sánta en 1976 pretiĝinta filmo.

La sian bazodemandon de filmo ni vidus en tio detalo.
Sinjoro Gyuricza kun la elpensinta historio sur tia situacio meditas, kaj kune li meditigas, li konsternas, li provokas sian partneroj, pri tion ĉiu konas la plej ene, ke ĝi ekzistas, sed tamen oni tiel supozas, ke al oni sur tion ĉi neniam ne devas respondi – ĉar al oni la tian demandon neniam ne metas neniu. Ja, li estas tiome „senkaraktera” kaj li estas por atento ne meritanta „hometo”.

En la komenco de la sceno demandas Gyuricza de fremdulo, duone humore, duone laŭ apologe, laŭ decidonta demondo – li kion elektus, la terpinon aŭ bovidorostiton.
Nature ĉiu la bovidobruston elektus – eble –, ĉar tio estas „pli delikata”. Kiel la tiutempa „Darling” cigaretoj, kion nur sub vendotablo, „negre” estus akiri, kaj onuidire por tio ĝi estis „bongusta”, valora, „kurioza”, „delikata” ĉar tion en mielo oni marinis la sian nikotianon. Laŭdire. Sed kredas la stumpetulo…

Ĉu sed kial la „delikateco” estas la sia pleja definanto de valoro de aĵo.

Kial, se tio estas tie ĉi, kiam – fakte – ni elektu laŭ tia opinio, kun foruzeco de tio ankaŭ inter vivoj de Gyugyu kaj Tomoceuszkakatiti! Ja, se same en mondo de la ĝuoplena senprincipo davas elekti, kiam en la mondo de la suferanta maralistaco same estus, kaj ankaŭ devas.
Ĝuste tio ĉi estas la demando: vi kion elektus?
Ĉu la sena konsciencaj krizoj ĉiupovecon ni elektas, kiam en morala senco ni faras malbonon, sed ne ne scias pri tio, kiam ne interesas nin (Ja, en absoluta senco interprete „bona” ne ekzistas – oni diras unuoj), aŭ la suferoplenan, doloroplenan konsciencon ni elektus.

Ĉu ne, tio ĉi estas stulta demando? Tiel do, ekstere tio, ke la parabolo estas tordelprema, ĝis la fino troapela paradokso. „Antaŭ nin neniam ne venas tiaj demandoj”, eĉ „kia propozicio estas tio”, ĉu ke ni decidus, ke en la nia posta vivo, unu princo aŭ unu sklavo ni volus esti? Kaj trenkvile ni indignu, ni referencu sur ian „sengustadecon” kaj tuj ni „paratu”. Ja, „la plej bona defendo estas la atako”! Ĉu ne?

Ĉu sed ni dumis sur tiojn? Ĉu de kio estas „bona” la bono kaj „ĝusta” estas la ĝosto? Ĉu ĉio estas ene ni brulige, aŭ nur tiel ni imagas? Ĉu kaj ne ekzistas la absoluteco? Teil do la „Absuluteco”.
Kaj ĉu kial estas tio, ke dum la moralaj depresioj – kaj precipe dum la tempo de militoj, katastrofoj – tioj demandoj tie laŭ fulmo manifestiĝas?

Jen estas la teksto de la interparolo, la parolecoj. (Kio cetere ne estas sama laŭ litero kun novelo de Cánta – kiel en la libro la verkisto skribis „Tomoceuszkakatiti”-n, sed en la filmo ia „Tomoceus Katakiti” aŭdiĝas.) Sed nature – en tia demando nek devas al ni, al „hometoj”, al „lernantoj” ni decidu.
Ja, ĉu ne estas egale, „karaj sinjoroj gastoj”? Ĉar „estas ja unu vero, sed tio egzistas ekster mi, ie «en alio», «de mi malproksime» [se propre ĝi egzistas] kaj egzistas la mia ena-. intima-, opinio-mondo, aliparte pri tio mi ne rakontas, ke kion ĝi enhavas. Ja, en la ĝia centro estas la «mi», la «mi» kaj ankau trie la «mi». Sed tion ĉi ĉiu scias. Ĉu jes?
Kaj vi volas – mi eldiras al vi, kion oni instruis al mi, mi racitas la lecionon, kion oni instruis al mi en la katekismo, sed se estas la situacio „sange” serioza, simile konas „ĉiu”, ke la „ĉiu” kion elektus.

Morala disonanco. Kiam la vortoj, la pensoj kaj la agoj disiĝa de alion, Ĝi ne egzistas en interkovriĝo. Kaj tio ĉi nek perturbas ilin.

Kiel en senkreda, en senkonvinka, en senmorala kaj senorda mondo.
Kiel en lando de princo Tomoceus Kakatiti.
Aŭ ne?
Sed propre: ĉu egzistas tia la absoluta morala leĝo, laŭ tio ĉio juĝeblus? Kaj se ĝi egzistas, ĉu tiam tio koncernas ankaŭ nin?

Pri tio temas „al ripozata”kvalifikinta poeta demondo de sinjoro Gyuricza. En tio tio estas terura, ke neniu ne estas scivola sur nian respondon, tion oni nur starigis tion. Ne estas interesa, kion ni diras, ĉar tion nur al mem ni respondeblus aŭtentike. Kaj pro ke la parolaj, plurfoje hipokritaj respondoj en la realo ne ĉiam ili efektiviĝas.
Aŭ ĉu mi estus amara kaj ĝis ekstremeco pesimista?
Ĉiaokaze, ke el kiu estos la Heroo, kiu estas Heroo, la ĉampiono de la Moralo, tio la plej malofte laŭ siaj verboj de homo estas decidebla – honore bonvolu.

Kaj ĉu vi scias, ĉu kio jam estas interesa?
La titolo de filmo.
Ĉu ne vi scias, ke tio originas el Biblio, el la Libro de Revelacioj?
Ne estas granda aĵo, ne estas sono de trompeto, vidaĵeco, tio ĉi estas „nur” kvina sigelo – inter la sep.

„Kaj kiam li malfermis la kvinan sigelon, mi vidis sub la altaro la animojn de la mortigitaj pro la vorto de Dio kaj pro la atesto, kiun ili havadis; kaj ili kriis per granda voĉo, dirante: Ĝis kiam, ho Estro, la sankta kaj vera, Vi ne juĝas kaj ne venĝas nian sangon al la loĝantoj sur la tero? Kaj estis donita al ĉiu el ili blanka robo; kaj estis dirite al ili, ke ili atendu ankoraŭ kelkan tempon, ĝis ankaŭ iliaj kunservistoj kaj iliaj fratoj, mortigotaj kiel ili mem, plensumiĝos.” (Rev;6,9-11)

Ĉu ni komprenas? Tiam ni legu jam la ĉi tien apartenan priskribecon de la kvina trompetosonoj. Kaj se ni legis, ni eltrovas: ne havas nenian interon al la filmo sugestita sagista, holokaŭsta, „malpuraĉa murdinta” literaturaĉo. La levinta demando nome estas pleje esenca ĉe la tiaj stultigaj, seriozadaj preterparolecoj.
Ĉar tion ĉi nur ni mem respondus, tiel do al propra ni.
Kiel tio estas kutima ĉe la veraj gravaj demandoj.



Hungaruja Esperantista Komploto de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

La filozofio de hometo - el la „Kvina sigelo” titola filmo

Antaŭ longe tion lernis al mi, ke: „tezo, antitezo, sintezo”. Mi devas lerni tre bone!

Mi ĝuste tial ne ellernis.

Ĉu kial mi diras ĉi tion? Vi ekkomprenos!

Sed antaŭe vidu el novelo de Ferenc SÁNTA en 1976 faritan detalon,de filmo de Zoltán Fábri.




– La sia daŭrigeco estos sekvi –

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)

01 szeptember 2011

La Ferengiulaj Reguloj de Akireco

Blazono de Ferenginaro

La Ferengiulaj Reguloj de Akireco

En la televida serio Profunda Spaco Naŭ ('Deep Space Nine') mulfoje oni menciadis la ferengiulaj Regulojn de Akireco (The Ferengi Rules of Acquisition), pri tio ni scias, ke estas 285, kaj ĝi havas pli multa suplementecojn kaj eksplikojn.
Unufoje Zek-o la Granda Naguŝo novan kodon preparis, sed Quark-o resanigis lin.

Karlo Markso estis ferengiulo
La plena Kodo estas parodio, karikaturo aŭ paradokso. Eble ĝi staras en parenceco kun la famekonataj 613 reguloj en kio havas 248-on Ordonojn Regulojn. Ni havas paralelon, se ni akceptu la similecon inter la ferengiuloj kaj legendo de materialeco de judoj.
Mi, vidinte la serion, grandajn ridis, ĉi tiojn nun mi interdividas kun vi. Bonan amuziĝon mi deziras!


1.       Se al vi estas la ilia monoj, neniam dunu  reen.
1.       Se io repetas onian monon, donu tion reen.
2.       La plej bona pakto estas unua, kio donas la plej multan
          profiton.
3.       Neniam vi elspezu plian al akireco, kion estas bezonota.
3.       Mi trovis, oni estas mia.
6.       Neniam vi cedu stari familio en la vojo de ebleco.
7.       Ĉiam tenu la orelojn apertaj.
8.       Malgranda litero havas grandan riskon.
8.       Nur frenezulo maltrafas ian entroprenan eblecon.
9.       Ebleco plus instinkto estas profito.
10.     Akiremo estas eterna.
10.     Akiremo estas morta.
13.     Se ion ajn meritas fari, tion pri mono meritas fari.
14.     [Ne donata.]
16.     Entropreno estas entropreno… ĝise ne venas pli bona.
17.     Kontrakto estas kontrakto, kontrakto – sed nur inter
          ferengioj.
18.     Ferengi sen profito ne estas ferengio propre.
19.     Ĝueco ne estas garantia.

21.     Neniam ne loku la profiton antaŭ la amikecon.
21.     Neniam ne loku la amikecon antaŭ la profiton.
22.     La prudentulo ekaŭdas la profiton en vento.
22.     La latinumo paliĝas, sed la familio eternas.
23.     Ĉe la via sano nenio estas pli grava… ekscepte de via
          mono.
23.     La mono ne postfarus la dignon.
27.     Nenio estas pli danĝera kiel sincera negocisto.
29.     Kio estas en ĝi al mi?
31.     Neniam faru ŝercon el patrino de ferengio. (Anstataŭe
          ofendu plie ion, kio kalkulas je oni.)
33.     Neniam malutilas enlekadi al la estro.
34.     La milito estas bona al entopreno.
35.     La paco estas bona al entropreno.
37.     Se oni estas senkosta, vi portu kaj poste zorgu pri
          latentaj elspezoj.
40.     Ŝi tuŝus viajn lobojn, sed neniam viajn latinumojn.
41.     La profito estas sia premio.
44.     Neniam vi konfuzu la prudenton kun feliĉo.
47.     Neniam vi fidu iun, kiu estas pli belvestita ĉe vi.
48.     La pli granda rideto, la pli akra tranĉilo.
51.     Premiu ĉiun kiu kreskigas vian profiton, tie oni estos
          pluen daŭriĝi.
52.     Neniam vi demandu, kiam vi forpreneblas
55.     Ĉiam vi troigu en viaj taksado.
57.     La bona kliento estas tia rara, kiel latinumo – vi aprecu
          onin.
58.     Ne anstataŭigu la sukceson nenio
59.     La senkosta konsilo rare estas ĉipa.

60.     Estu viaj mensogoj konsekvencaj.
60.     Estu vi kaj li batalu.
62.     La pli riska vojo estas la pli granda profito.
65.     Vi venku aŭ malvenku, ĉiam troviĝas hyperia
           skaraba-snufaĵo.
65.     La hyperia skaraba-snukaĵo estus distra al vi aŭ mi,
          sed
tio ne estas amuza al skaraboj.
69.     Ferengiuloj ne estas sesponsaj por stulteso de aliaj
          rasoj.
74.     La kono estas profito.
75.     La hejmo estas, kie estas la koro, sed la steloj estas
          kreoj de latinumo.
76.     Fojfoje vi deklaru pacon. (Tio konfuzas siajn
          kontraŭulojn.)
79.     Vi estu singarda de vulcanulaj konoavidecoj.
82.     Kiom pli fia estas la produkto, ĉe tio pli alta estas la
          prezo.
85.     Neniam cedu al konkuro, ke oni konu kion vi pensas.
87.     Vi lernu eraroj de la klientoj, ke pli bone vi estus
          ekspluati ilin.
89.     Ne tion vi demandu via profito kion agus por vi, sed tion
          vi agus por via profito.
92.     Estas multaj paŝejo al profito.

94.     Ne miksu la virinojn kaj financecon.
95.     Ekspansiu aŭ mortu.
96.     Ĉio reguloj ankaŭ havas kontraŭan regulon (ekcepte kiam
          oni ne havas).
97.     Sufiĉe… neniam estas sufiĉa.
97.     Se vi ne povus porti kun vi, vi ne iru.
98.     Ĉiun havas sian prezon.
99.     La fido estas la plej granda responso de ĉio.
102.   La naturo detruiĝas, sed la latinumo estas eterna.
103.   La dormeco intervenas kun… [oni enmiksiĝis]
103.   Kun via plej multakusta produkto plenumu malesperan
          bezonon, poste vi kostu super 500%.
104.   La kredo movas montojn… de inventaro.
106.   Ne estas honoro en malriĉeco.
109.   Digno kaj malplena burso valoras sakon.
111.   Funkciigu kun vian ŝuldanton, kiel kun via familio –
          ekspluatu ilin [kruele].
112.   [ellasis]
113.   [ellasis]
121.   Ĉio estas venebla, ankoraŭ la amikeco.
123.   Ankoraŭ la blindulo ankaŭ rekoni la ardon de latinumo.
125.   Vi ne povas ligi morte entroprenon.

139.   La edzinoj servas, la fratoj heredas.
141.   Nur la frenezo pagas al detalisto.
144.   Estas nenia malbono en la karitato… dum vian poŝon oni
          knedas.
153.   Vi vendu la ŝuŝecon , ne la rostĵon.
162.   Ankoraŭ en la plej malbonaj tempoj al iu donas profiton.
168.   La flustreco estas via vojo ĝis sukceso.
177.   Vi konu sian kontraŭuloj… sed ĉiam entroprenu kun ili.
181.   Nek la malhonesteco ne ombras la profiton.
184.   [Oni ne eldonis]
189.   Estu al alio ĉiam ilia reputacio. Estu al vi ĉiam ilia
          mono.
190.   Ekaŭdu ĉion, kredu nenion.
191.   La ferengiulo atendas oferti, kiam sia oponanto laciĝas
          sian.
192.   Neniam trompu klingonulon… ekcepte vi estas certa de sia
          transsavo.
194.   Ĉiam estas bona entropreno konas pri novaj klientoj,
          antaŭe ili enpromenas en via pordo.

202.   La atestilo de profito estas la profito.
203.   La novaj klientoj estas tiaj, kiel la razilo-dorsa
          grado-vermo – ĝi estas tre nutra, sed iam ĝi remordas.
208.   Kelkfoje nur unu aĵo pli danĝera kiel demando, tio ĉi
          estas la respondo.
211.   La salajruloj estas la rungoj sur ŝtupetaro de sukceso –
          ne hezitu surpaŝi ilin.
214.   Neniam ne iniciatu entroprenan traktadon kun malplena
          stomako.
216.   Neniam ne vetu kun empatulo.
217.   Vi ne povus liberigi fiŝon el akvo.
218.   Ĉiam vi konu kion vi aĉetas.
218.   Ĉiam vi konu la konkurson.
218.   Iam tio estas senpaga estas troakosti.
219.   La propietaĵo estas 11/10-onaj onoj de leĝo.

223.   Gardu de viro, kiu ne dediĉas tempon al oo-mox-on.
          (glatumeco de loboorelo – seksa agado, gueco)
229.   Latinumo pluen daŭras kiel la voluptemo.
236.   Vi ne aĉetus la faton.
239.   Neniam vi timu misetikedi la produkton.
242.   La pluroj estas bonaj… ĉio estas plej bonaj.
243.   [Oni ne eldonis.]
253.   La syntheholo estas eminenta lubrikaĵo al stagnitan burson
          de kliento.
255.   La edzino estas luksa, la saĝa kontisto estas bezono.
261.   La havaĵulo ĉion permesus, ekscepte de konscienco.
263.   Vi ne cedu, ke la dubo subpremu vian sopiro de latinumo.
266.   Se vi dubas, vi mensogu.
284.   Profunde alio estas ferengiulo
285.   Nek bonfarado ne restas senpune.
285.   La bonfarado havas sian premion.
?        Se Morno foriĝas ĉio finiĝas.
?        Se vi ekspluatas iun, neniam damaĝas danki tion. (Tiel
          pli facile estos ekspluati poste onin.)
?        Ju pluen al iu daŭras decidi, ĉe tio pluen manon estos
          forporti.
?        Ju pluan sumon de kiu vi forportas, al vi devas ĉe tio
          pli granda distri la atenton.
?        Okaza preno kutime ne estas.
?        Sekreto de iu estas eblo de alia persono.
?        La mano kio donas latinumon ankaŭ kaŝus ponardon.
?        Oni povus konstati multan pri lia ŝuo de viro.
?        La tempo estas prefero.
?        La via posedo estas nun la mia posedo.
?        La ekspluateco ekas hejmen.
?        Se vi ekvidas la entroprenon, vi prenu en la manojn.
?        Ferengiulo sen entroprena senso ne havas futuron.
?        La enropreno estas entropreno, ankoraŭ same inter
          amikoj.
?        Ĉio havas sian prezon.
?        Vi malfermu sian okulojn kaj orelojn.
?        Al neniu ne kredu kiu estas pli alta ĉe vi.
?        Sur ĉion estas unu Regulo de Akireco, sed ne signifas,
          ke tion ĉiam devas apliki
?        Estas pli bona vivi en siaj gambon, ol morti en genuo.
?        Devu aromo de la traktado, kiel de la bona vino.
?        La viro nur valoras tiom, kiom estas la sumo de sia
          posedo.
*        Kiam ne estas adekvata Regulo al aĵo, vi komponu unuan.
          (Senskriba Regulo)
         [Ekzemple: Kiu tradukas kaj legas ĉi tiajn
          malsalĝecojn, tiu estas stulto.]
tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)
Dankon al Memory Alpha

03 augusztus 2011

2. – Potencoŝanĝo

Radioelsendaj Pensoj



Patrick          – Nu, alvenis en la studion Marin Frist, la anima-doktoro, ke ŝi respondu al viajn demandojn. Ŝi nun transloĝiĝas tie ĉi.
Marin            – Mi nur somerumas, mi skribis la mian novan libron. Pri viroj…
Patrick          – Tiam mi aŭdu la demandon!!
(virsono)        – Mi trovas, la sian tre morusan buŝan ion …
Marin            – Buŝolumo. Ĉi tio estas klaso.
(virsono)        – Mi redonus al vi – por unu tandevuo.
Marin            – Ho, mi ne estas vendota.
(virsono)        – Ĉu vi estas okupinta?
Marin            – Mi esti tio, sed li ararigis min. Nun mi ne havas partneron, kaj mi vivas mian vivon.
(férfi hang)     – Li kiu prostitulo estis… Micsoda strici volt…
Patrick          – Tio ĉi estas matena programo, Bonvolu!
Marin            – La nomo de la „prostitulo” estas: Graham. Li estas en Novjorko, kaj mi ekrakte ĝuste estas tie ĉi. Ke mi vekiĝu. Sole.


Marin            – Jes junaj, mi havus unuan demandon. Vi kiel venas transe en unu kontakto?
(virsono)       – Returne devas sidi al ĉevalo! Mi eliras, ke tiam mi povas, mi suprenflugas en la selon, kaj revenas mia forto.
Marin            – Tiel ĉi simple tio ĉi estas? Ĉu fakte vi forgesas unufoje iun, se vi tranoktas kun alio:
(virsono)       – Ja!
Marin            – Sed tial ne diru min knaboj, ke mi ne paŝas antaŭen, mi ekĵetis mian fianĉinarubon el la roko.

Finigaj Pensoj


Do, mi tion diras: ne estas malpeza elpaŝas el interrilato. Ne povas kun butonopremeco nur simple malŝalti. Kaj la vojo plena je kaŝitaj kavetoj. Vi provus enesti la kontakto, vi sidus hejme kaj vi revus pri la neatingebla perfekteco, sed fine nur la tempo povas al tio, kaj ĉiom alaska kranoakvo, kaj helpo de bonvola urbo. Dankon, ke vi enlitiĝis kun mi, Elmo!

Humuraj Pensoj



Marink          – Saluton!
Jack              – Bona estas via ĉapo.
Marin            – Aham.
Jack              – Uh, tio ĉi estas via.
Marin            – Tio ĉi, grande kara … vi ne devus penadi.
Jack              – Estas nenia problemo.
Marin            – Ĉu el kio okazo?
Jack              – Mi tion ne scias.
Patrick          – O.
Marin            – He, vi nur aĉetis la floron, ĉu kaj vi tie ĉi lasas min?
Jack              – O, ne mi aĉetas tion ĉi.
Marin            – Ĉu do, tiam? (kun Patrick samtempe)
Jack              – Mi nur ĉi tien alpotis. Ĝi iris kune kun tio pramo, kun tio miaj novaj lornoj-
Marin            – Cu vi ĝuis tion ĉi, vere?
Jack              – Malgrande. (li ekiras)
Marin            – Ĝi jam … velkis.

(Al drinkejo-servotablo, post la florosenda senco.)
Jerome          – Óh, li havas kulposcion.
Marin            – Kio?
Buzz              – (li kapbalancas) Hm.
Carl               – Floro! Ni kutimas preni el kulposento.
Buzz              – Ke, ni atingu kun tio ion. Ni scias, ke la virinoj. Se vi volas sekson: donu florojn!
Ben               – Se vi volas paciĝi, pro ke vi kun alio seksis …
Buzz              – … donu florojn!
Patrick          – Same iel, ĉu ili ricevas?
Buzz              – Lerno, mia juno!
Theresa         – (al Ben) He, ĉu vi memoras, kiom florojn vi alportis min?
Ben               – Precize sufiĉan, ke vi iru al mi!
Jerome          – Sed ne sufiĉan, ke ŝi ne desiĝu.
(kune)           – Ho, he, hej!
Theresa         – Silentu, Jerome!
Ben               – Ĉu vi scias, ke kion elbatos el sia kapo la knabon?
Marin            – Aaau.
Ben               – La Seahawks-matĉo, je morgaŭ vespere.
(kune)           – Jeees!
Ben               – Ĉi tie, en tie ĉi ejo. En la grandaekrana, satelita televido.
Patrick          – Ja!
Marin            – Kiu diris, ke mi ne estas transe li?
Ben               – Vi fumas suĉŝalmon, kaj vi froterigas la lian karton, kiel estus la gajna loteriokupono.
Marin            – (Ambaŭan li forfaliĝas el sia mano, Buzz levas, ŝi vidas)
Jerome          – XXX? Tion ĉi plej poste mi vidis en la kontrabanda drinkaĵo. Aŭ en la porna-kasedo.
Buzz              – Graham, tio ĉi nomo de ia biskvito. De ia homina biskvito.
Marin            – En ordo! Vi donu min! Mi scias, ke li estis rubulo, sed se povus li vere bedaŭras.
Ben               – Uhum! Eneble.
Patrick          – Vi tion skriis en sia libro, ke: „La trompisto estas tia, kiel la vraka automobilo. Vi estus briligi, sed fine same tiam ĝi perfidos vin, en la centro de la vojo.”
Marin            – Patrick, mi kredis, ke ni akceptis, ke mi ne scias, kion mi parolas.
Ben               – Ŝi ne havas transe …
Marin            – Mi estas en la plej bona vojo.
Ben               – Tiam, mi petas la karton. Akkor (Marin vespiras. Ŝi ne donas tion.) Ŝi jam ne amortiziĝis.
Buzz              – … diras la knabo, kiu vivas kune sia posta edzino.
Ben               – … sed en la diversa parto de la domo …
Buzz              – … li tie komprenas, an la diversa-diversa alo.
Marin            – Ĉu en salo?
Jerome          – Jes, li estas subŝtefo.
Ben               – Homoj…! Mi estas ankoraŭe tie ĉi.
Patrick          – Li inventis la higiena viŝaĵon…
Ben               – Mi iris el Seeatle, jiam ĉiu volas almozdonon. Mi aĉetis la drinkejon, mi edzigis Theresa-n…
Marin            – …ĉu vi estas feliĉa?
Ben               – (li kapbalancas, ekvidas sur la flirtanta Theresa) Pli mule ol ne… Vidu, vi almenaŭe enmetis la 4.000 mejlon, inter duoj. Graham jese ne enpaŝus subite, kel li frakasu sian koron. 

Marin            – Kiu estis tiu naŭza virina?
Patrick          – Tiu ĉi mia patrino.
Marin            – Ha, ho! Ŝi estas ŝiko.
Patrick          – Ja.


Marin            – (la indiano donii al manojn kornoran bastonon) Pro kio tio ĉi povas? Ĉu frapadu kun ĝi sin?
Sara Jakson   – Tio estas la „parola bastono”. Se vi havas tion ĉi, vi povas paroli.
Marin            – Oh, bene! Ĉar mi havas direndon. La plena urbo rompis kun mi, ankoraŭ la lavurso. Tiel ke de mi devus rompi kun Elmo.
Indiana George – (li forprenas la bastonon) Nur bonvolu.
Marin            – Ha-ah!
Sara              – Tal vi volus reiri al li, ĉar tio ĉi etas la plej malpeza?
Marin            – Ĉu al ŝi ne devas fordoni la baston?
George          – Ne!
Marin            – (forprenis la baston) Mi ne konas, kion mi volas. Kiel mi estus tia malsaĝo, ke mi ne vidis, li erarigas min?
Sara              – La viroj tiaj ĉi … kaj aldone oni kun mi faras tion.
Marin            – Sed tio ĉi estas mia aĵo. Ekvidi la signojn. Ke mi helpu al homoj.
Sara              – Eble ĝi estis en la mortaspaco…
Marin            – Eble oni devas la amo. … Ĉu vi havus botelan akvon?
George          – Iru reen la granda urbo!
Marin            – Kial vi ne diras simple, ke: vi ne havas. Kio martelis en tion ĉi urbon, en la virojn? Tiel en Ĝek … en Jack Slattery-n? Kio estas lia problemo? Serione, mi ne komprenas, kio estas la lia problemo?
Sara              – Ha-ha!
Marin            – Kio estas?
Sara              – Efikas sur vin la varmo. Vi jam laŭ alia viro parolas. 


Marin            – Ĉi tio estas la problemo kun la urbetoj: la lavursoj postiris vin, vi ne povas sekigi harojn kaj ĉio al ĉio rilatas.



(Poste la „Mi enlitiĝis kun Marin” sceno, en la „Tribĉefo”)
Marin            – Ĉi tio estis kara al vi. Dankon.
Jerome          – Ni gardas la niojn.
Ben               – Prave!

- Hungaruja Esperantista Komploto de la Konsiderej Progresantoj (HEKKP) -

02 augusztus 2011

„Viroj en Arboj” (Men in Trees) – 1-a parto

Radioelsendaj Pensoj


virosono        – Do, ĉu vi tion al mi diras, mi estu optimisto?
Marin            – Mi tion diras: invitu ŝin!
virosono        – Jes, en ordo! Mi dankas al vi!
Patrick          – Vi aŭdis AJ, el Ketchikan. Mi dankas vian vikon, Aj! Vi atendu! Oni havas multan atendadulojn! Au … almenaŭr sur dudek linio. Mi ne havis tioman, de kioma mi parolas de sulmo-fumilo de mia patrino.
Marin            – Jes, Kiu estas en linio dua?

Finigaj Pensoj


La pleje sincere mi tion dirus laŭ la kontaktoj, ke mi ne scias nenion el mondo. Vi ne ricevus, tion vi volas, kaj se vi kelkfoje ricevas tion vi volas, ne estas sekura, kel li estas la vero. Sed vi kun persisteco esperiĝas, la universo surestras sur tion vin, vin sur tion vere bezonas. Vi akceptu la defion, ke vi estas sole, ĝis vi trovus la veron. Sed ankaŭ vi ne kaŝiĝu! La ekfendiĝa koro estas tre malbone. Sed ne la tio ne estas, tio estas pli terura. La solvon vi ne ricevas el prelegojn aŭ librojn. Sed vi ellernos esti feliĉa, vi trovos la veron. Mi kredas en tio ĉi, ĉar kontraŭe ĉio, tamen mi estas optimisto. Mi tiom ĉi scias de sur amo. Se tio estus tiel simpla, ĝi estus al ĉiu.

Humuraj ekdiroj


Marin eniras la „Chiftain” (Tribĉefo) amuzejo, li sidiĝas. En la maldekstra fino de la vendotablo sidas Jerome, la loka alkoholisto kaj drinkeja inventara objekto. (Tiu ankoraŭ rezervas surprizojn – filmscenare kompreneble!)
Jerome Robinsky       – Mi konas vin!
Marin Frist                – Ah, jes! Mi estas Marin Frist.
Jerome                      – Jes, jes, vi kutimis la pelton vendi. En la 11-an vojon.
Marin                        – No!
Jerome                      – Ĉu vere? Mi tamen ne konas vin.
(Theresa Thomasson sur kape lin batas poste.)
Theresa                     – Lasu ŝin trankvila Jerome!
Jerome                      – Kio estas la zorgo?
Marin                        – Min ne perturpas vi.
Theresa                     – Facile li surkreskas la vian kapon.
Marin Frist                – Mi devas ĉambrobiciklo!
Patrick Bachelor        – Aham! Kio?
Marin                        – Ĉambrobiciklo. Ĉambrociklo. La unu fiksa biciklo, tion mi laŭ muziko pelas.
Patrick                      – Sed, ĉu vi ne iras nenie?
Marin                        – Jes!
Patrick                      – Ah, ĉi tie ĉi tia ni ne havas. Kial vi volas biciklas, ĉu intere vi ne iras nenie? Kio estas sia senco, ja tio estas tia, kiel rajdi sen gamboj, aŭ basketbalon ludi sen pilko, aŭ…
Marin                        – Jes, bone, bone, mi komprenas!
Patrick                      – Hop!
Marin                        – Mi bedaŭras, kaj eee pardonon – pro la vespero! Mia maŝino foriris. Kaj mi devas ekliberiĝi el tion!
Patrick                      – Vi transdormis la mian matenan programon…
Marin                        – Jes, malfeliĉo estas. Mi tion ankŭe grande bedaŭras.
Patrick                      – Mi denove, la mian patrinon demandiĝis.
Marin                        – Mi grande … mi grande ne estas mikrofonabla … kredu min!
Patrick                      – Mi pensas, mi povas ion…
                                   …
                                   La fronta bremso ne laboriĝis, kaj tio potu kun ŝi: urso-sprejo…
Marin                        – (sur sion kaj sur intere sio ŝi blovas)
Patrick                      – Sur urson devas blovi… sed ĝi uziĝas… 

Jane                          – O, kio tio ĉi estas, ĉu la homoseksuala drinkejo? 
Marin                        – Tio ĉi la unua drinkejo. La urbol plene je kun manoj. Ili estas tiome, ke jam en la arbojn ankaŭ atingas.


Marin                        – Mi nenion ne scias pri la viroj!
Ben Jaksson              – Eble vi nebone observis!?
Jane                          – Ĉu sur la virojn?
Ben                           – Nu, ooo, tioĉi estas la „Dirta-Henriko”-sindromo.
Marin                        – Kio?
Jane                          – Li tion diris, ke: „dirta”.
Ben                           – Ĉiu virino tion kredis, ke ŝi volas la Dirtan Henrikon, la pezan knabon, vi scias, kun granda armilo, kiu estas forta kaj silentema. Sed la virinojn potencprenas Clint Eastwood, pro kel li ludisDirtan Henrikon.
Jerome                      – La armila viro, tiu kutimias vidi romantikajn filmojn, kaj kuiras vespermaĝon.
Carl                           – Se vi pli multe kuiras vespermanĝon, tiam vi estas pantoflo.
Buzz Washington       – Ĉu kuiri vespermanĝon, vidi romantikan filmon… kio batis en vin?
Ben                           – La virinoj… volas tuton… Neebla estas doni.
Marin                        – Do la viroj estas malperfektaj.
Ben                           – Ekzekte!

Kredas la stumpetaj.

- Hungaruja Esperantista Komploto de la Konsiderej Progresantoj (HEKKP) -