Profetaĵo de Nostradamus – negre kaj blanke

Antaŭ ol iu kredigis la plej novan laboraĵo de la mondfino-negoco, kiu per Nostradamus provus demonstri, ke post la 1.000.000.000-a aŭskultado de la Gangnam Style artikola kanto alveturos la mondfino, ni klarigu kelkaj etaĵon.

- Kone laborojn de Nostradamus, estas trankvile ekdirebla, ke nek ian, nek similan neniam skribis la Majstro.
- Cite Nostradomus-on ĉiam oni indikas la numeron de la adervatan Centurion per roma numero, kaj la numeron de la versaĵo per araba numero.
- Franduloj ankaŭ la originalan provencan tekston kutimiĝas citi…

Kontraŭ tio kion oni vidas?
- Post la en citilon metinta „From the calm morning, the end will come, when of the dancing horse the number of circles will be nine.” vortumo oni estas trovebla „Nostradamus 1503” subskribo. [„Dum la kvieta mateno venas la mondfino, kiam la karakolanta ĉevalo alstrebos naŭan cirklon.”]

Sed:
- Nostradamus en 1503 precipe nenion skribis, ĉar tiam li naskiĝis kaj la ĵusnaskitoj la plej malofte taŭgas skribi – eĉ la plej multoj ankoraŭ paroli ne taŭgas.
- Nostradamus en siaj orakoloj neniam uzis per citeroj skribintajn numerojn, ĉiam per literoj li priskribis tiojn.
- Nostradamus la pensebajn okazantajn templimojn ĉiam per zodiakoj kaj domoj priskribas, ankoraŭ de la precizaj jarmarkeco ankaŭ detenis sin, escepte de kelkaj aferoj.
- Je la tempo de Nostradamus oni ne konis la „ĉevalo” ĉinan horoskopan signon en Eŭropo, pro tio ne uzis tion.
- Sed estas denuncanto ekvortobildo de la falsa cito („calm morning”), kiu baziĝas laŭ la populara karesnomo de Koreo, el tio sed baze estas kondiĉebla, ke la falsaĵo aŭ al la korea, aŭ la amerika kulturorondo estas konektebal.

Baze oni estas kondiĉebla, ke la falsaĵo aŭ el la rondoj de mem la deklamisto, aŭ pri la sia entuziasma flanko survenis sur la reton, dja ĉiu klopodos post tio rigardi tion, ĉu ĝi atingas la naŭ nullan unu miliardan aŭskultecon la muzikaĵo. Kaj la alŝutulo pro ĉi tio spektinteco monojn ricevas – kompreneble.

Ankoraŭ ni aldonu, ke Nostradamus apartenas inter la plej ofte falsitajn aŭguristojn, ja per la Nostradamus marknomo ĉiom, ĉu bonon ĉu malbonon facile ebla forvendi.
Ĝi estas ĝenerale konate inter la plej ĉi lastaj inidire falsaĵoj de Goebbels, kiun en Francio, aŭ falsaĵoj de Churchill, kiun super Berlino oni disŝutis, sed ĉi tioj almenaŭ adekvate imitis la stilon de Majstro. Sed tio ĉi, tio ĉi la bildo, tio ĉi la orakolo estas sed elementa lerneja, sennivela neniu, kiu ankaŭ por falsaĵo estas malforta.

Instruaĵo:
Se iu por falsigo donus sian kapon, almenaŭ okulte ellernu!
Ĉar certe ankaŭ ĉi tio estas kompleta branĉo de scienco, unu el alia branĉo de la iama Septem Artes Liberales, Sed iel hodiaŭ ankaŭ sur ĉi tio vojo, nur la ĉarlatanoj sukcesas – tiel oni estas videbla, la granda laboroinvetado, la scio, la kvalifikiteco jam ne estas modo…

Per Spegulo

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj

(HEKKP)

Ĉu estis Churchill faŝista?

Mi bonan ridis. Mi trovis paĝon, kie kun devanta detaligeco kaj de gulaŝo-saŭco kun malpura buŝo iu novula talento tion provis puvadi, ke Churchill – se same ne nacia socialisto, sed ĉiel – estis faŝisto.

Min ne perturbas. Se oni iun „forfaŝistigas” aŭ „fornaciigas”. Mi, bonvolu, estas meza-eŭropulo, kiu en la sovjeta ero socianiĝis. Ĉe ni la vortoj havas same duagrandan sencon.
Min oni ne povas kun nenio timigi aŭ mirfrapigi.

Cetere nur estus same mokridada ĉi tio la senĉeca, ŝvito-odora „naciigeco”.
Kaj kiuj tion faras, eĉ iom ne pensas tion, ĉu kio okazis „kun la lupon kriinta knabo”. Kiu konas la fabelon, oni scias pri tio mi parolas. (Kaj kiu ne, tiu aŭ ne estas mezaeŭropa aŭ oni ankoraŭ lernu.)

Oni tiom menciadas ĉi tion plenan antisemitiĝecon kaj faŝistigecon, ke tio ĉiel la kontraŭan efekton atingos.
Nu, ĉi tion ĉiel atingas tiaj la ’Wiesenthal’ nomataj vivrimedaj timegantoj – ke neniam ne estu ono de historio la tia 20 jaroj, kiam povus tioj ideoj direktantaj.
La ’wiesenthal’-oj kreis do mem la naciasocialistan miton, kaj ili disvastigas sian ideon ĝis hodiaŭ.

Kun la siaj stultetaj iloj.

Kiel la tia lasta, kiam pri Churchill oni volas pruvi, ke li konfesis „lupajn” ideojn.

Mi diris tion ĉi mian malkovron al mia amiko. La mia amiko cetere – same pro la kontraŭpropagando – ĝis hodiaŭ estus nomanta eksplicite al naciasocialista kompetentulo. (Kvankam li povus esti el li same unu bona hungara knabo…)
Nu, do li ne ridis, sed komencis kun bagatelema detaleco klarigi al mi, ke Churchill estis judo, aŭ se li same ne estis tio, kiam same li estis sklavo de internacia financa kapitalo.

Kompatinda Winston!

Kaj, ke estu vero al ĉiu, staru ĉi tie 3 citaĵo pri interrilato de Churchill kaj Mussolini:

* Diferencaj landoj havas diferencajn vojojn, ke ili agu saman aferon. Se mi estus italulo, mi estas certa en tio, ke de komenco ĝis fino mi estus maslfermita-kora en sia venkiĝonta luktado kontraŭ la sovaĝbesta kaj pasia leninismo . Sed en Anglio, al ni ankoraŭ ne devis rigardi en okulojn kun tia morta formo de la danĝero. Sed certe ni estus sukcesaj en luktado de la kontraŭ komunismo, kaj ni same la vivon  elpremus el ĝi –  en tio mi estas sekura. (Pri la 1927-a kongreso de la Italia Faŝista Parto – Churchill Papers, CHAR 9/82B)

* Mi ne neas, ke li estas unu tre granda viro, sed li estis deliktulo, kiam li atakis Anglion. (Churchill en la Parlamento, 1940)

* Senfrukta oni estas menciadi mian okupitan rolon en la historio. Eble nur vi estas sole, kiuj konas, ke al mi ne devas timi de la juĝo. Do, tiel mi nem petas indulgon, nur la agnosko de ekkonitan veron. (Letero de Mussolini al Churchill, 24-an Aprilo 1945.)

[„Inutile rammentarvi quale sia la mia posizione davanti alla storia. Forse siete il solo, oggi, a sapere, che io non debba temerne il giudizio. Non chiedo quindi mi venga usata clemenza, ma riconosciuta guistizia…” (dalla lettera a W. Churchill del 24 aprile 1945)

I do not deny that he is a very great man but he became a criminal when he attacked England.

Different countries have different ways of doing the same thing ... If I had been an Italian, I am sure that I should have been whole-heartedly with you from start to finish in your triumphant struggle against the bestial appetites and passions of Leninism. But in England we have not yet had to face this danger in the same deadly form ... But that we shall succeed in grappling with Communism and choking the life out of it – of that I am absolutely sure.]

Cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj

(HEKKP)

Fajreretoj de Churchill

Sir Winston Leonard Spencer Churchill (1874-1965), princo de Marlborough, ĉefministro de Anglio ne estis nur giganta ŝtatviro, sed same inĝenia oratoro. Lia legaco pluenvivas en lia diraĵoj, en lia rimarkigoj, en lia aforismeskaj pensoj, en lia sagacaj replikoj. Neniu ne pansus, ke oni konas lian ĉian penson, sed tio estas la plej malbona, ke mi ne trovis ĝiajn esperantajn lingvajn tradukojn. Kun miaj modestaj kapabloj: jen estas iom, kioj plaĉis al mi:

El tio ni vivas, kion ni ricevis, sed el tio ni faras nian vivon, kion ni donas.

Ne ekzistas tia aĵo, ke bona imposto.

Iu tiel vidas la privatajn enterprenojn, kiel pro mortpafon atendantan rabobestojn, alioj kiel pro melko atendantan bovinon, sed estas malmultaj, kiuj tiel vidas, kiel tirĉevalon, kio tiras la veturilon.

Al kapitalismo tio estas la sia specifeca eraro, ke ĝi malegale partoprenigas el la havaĵoj; al socialismo tio estas la sia specifera viro, ke egale partoprenigas el la mizeroj.

Ni tion asertas, ke al nacio impostigi mem sole el prospereco estas tia, kiel homo, kiu kun sitelo volas sin levi alkroĉiĝe en ĝian anson.

Paciĝulo estas tiu kiu nutras krokodilon – espere, ke lin mangos laste.

La problemoj de venko estas plie akceptablaj, kiel problemoj de malvenko, sed unua ne estas pli facile de alio.

Fanatulo estas iu kiu ne rekonsideras sin kaj ne alterniĝas temaron.

Nancy Astor: „Sir, se vi estus mia edzo, mi donus al vi venenon.”
Churcill: „Se mi estus via edzo, mi alprenus tion.”

La mensogo jam iras dounan voje ĉirkaŭ la mondo antaŭ ol la vero havus ŝancon, ke ĝi surmetu la sian pantaloneton.

Oni iam trovos en la veron, sed la plejpartoj de ni povas kolekti mem kaj pluen rapidu. kiel nenio ne estis okazus.

Se vi iras tra la infero de infero, ĉiam vi iru.

Ĉu vi havas kontraŭulojn? Bona. Ĉi tio signifas tion, ke vi iam, ion jam konstruis en sia vivo.

Se vi havas dekmil reglamenton, vi fuŝuzos ĉian respekton por la leĝo.

Ĉiam vi kalkulus je amerikuloj faras bonan aĵon – post kiam ili jam ĉian alion provis.

La historio estos favora al mi, ol mi intencas transliterigi ĝin.

Ju pli vi povas retrorigardi, des pli certe vi antaŭvidos.

Mi estas preta renkontiĝi kun mia Kreinto. Tio, ke la mia Kreinto ĉu estas preta por renkonto kun mi, tio estas alia afero.

La vero estas senkontestebla, la misintenco atakus, la senscio priridus tion, sed en la fino tamen ĝi estas tie.

La optimistulo en ĉuia missituo vidas eblecon, pesimistulo vidas missition en ĉia ebleco. 

Evolucii estas ŝanĝiĝi, ke ni estu perfektaj, multon devas ŝanĝiĝi.

La politiko estas kapableco al diri, kio estos okazi morgaŭe, sekva semajne, sekva monate kaj sekva jare. Kaj tamen same la tia kapableco, ke ni klarigu, kial tio ne okazis.

La socialismo estas filozofio de malsukceseco, la kredo de senscieco, kaj la evangelio de envio.

Multan sian formon de regado oni elprovis, kaj oni elprovos en tia kulpa kaj ĉagrena mondo. Neniu asertas ke la demokratio estas perfekta aŭ ĉionscia. Efektive, oni estas diranta, ke demokratio estas la ples malbona formo de regado – supre ĉia alia formo kion oni provis ekde tempo ĝis tempo.

La plej bona argumento kontraŭ la demokratio estas kvin minuta konversacio kun averaĝa voĉdonulo.

Mi ŝatas porkojn. Hundoj suprenrigardas nin. La katoj malsuprenrigardas nin. Porkoj gvidas al egalo.

Ĉiam mi estas preta lerni, sed mi ne ŝatas tion, se oni katekizas.

Mi ne rankoras pro la kritiko jam nek tiam, se pro la inklino de akcento momente ĝi deflankiĝas de la realo.

La kontraŭulon ĉiam devas miskonduki, la larĝskalan komunan opinion same povas miskonduki por la propra intereso, sed la koaliciulon neniam liberas trompi.

Neniam vi fidu tian homon, kiu nek unusolan malbonan econ mencius pro sia senkulpigo. 

Sencensa estas tion diri, ĉion de mi foreblan mi faras. Nome al vi tion devas fari, kion la situo postulas.

Ne nur al tio devas kuraĝo, ke la homo elpaŝu kaj parolu, sed same al tio, ke li eksidu kaj le aŭskultu la aliulon.

La interrilato estas malkomplika aĵo, de kion ĝi faras, tio ŝanĝas la situon.

Ne atingas ĝin dubon, ke la familio kaj la hejmo estas tia, de tio naskiĝas la plej grandaj virtoj de la homa socio, tioj fortiĝas kaj nutriĝas.

Estas enorma mensogo en la mondo kaj ene estas la plej malbona, ke sia duono estas prava.

Aldone estas jen unu tien decanta:

Estas bona aĵo al sublernejitaj homoj legi libron de citaĵo.

Cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis kaj kompilis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj

(HEKKP)