A következő címkéjű bejegyzések mutatása: modernismo. Összes bejegyzés megjelenítése
A következő címkéjű bejegyzések mutatása: modernismo. Összes bejegyzés megjelenítése

01 december 2012

Paradokso de la nia epoko - Dalai-lamao la 14-a

Pli garandaj domoj, pli malgrandaj familioj;
Pli multa mastrum-maŝino, pli malmulta tempo;
Pli multa kvalifiko, pli malmulta menso;
Pli multa kono; pli malmulta saĝo;
Pli multa fakspertulo, pli multa problemo.

Pli multa medicinaĵo, pli malmulta sano.

Ni iris sur la Lunon, kaj revenis,
Sed al la nova najbaro malfacile transvenas.
Pli multa komputmaŝino kun pli multa dateno,
Pli multan kopiaĵon faras ol iam,
Kaj ni pli kaj pli malmultan kontaktas.

Multa kvanto kaj malmulta kvalito,
Rapidmanĝaĵo kaj malrapida digesto.
Grandaj homoj kaj malgrandaj karakteroj,
Alta profito kaj malprofundaj interrilatoj.

Tia epoko,
Kiam estas multa en la fenestro,
Sed neniu en la ĉambro.


(Dalai-lamao la 14-a: Paradokso de la nia epoko)



cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

El hungarlingvo tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj
(HEKKP)

15 november 2012

Ĉu nur patrino?

De virino, kiu guste la sian rajtigilon volis renovigi en la departementa ofico, la oficistino demandis, ke ĉu kio estas ŝia okupiĝo? La virino hezitis, ne vere ŝi sciis, kiel ŝi difinu sian laboron.

- Tiel mi komprenas - klarigis la oficistino - ĉu vi havas laboron, aŭ nur…
- Jes ja, ke mi havas laboron - indignis la virino - mi estas patrino.
- La patrineco ne kalkuliĝas kiel okupiĝo, la „familianino” estas la adekvata vorto – akcentis la oficistino.

Ĝis ĉi tioj tagoj mi ne ekmemoris la historio ĝise unufoje en saman situacion mi alvenis en la Urbestra Ofico. La oficisto videble estis unu karierista damo, ekvilibriginta, efika kaj obscedito de tiaj gravaj titoloj, kiej: „Ofica Konfesigisto”aŭ „Urba Registristo”.

- Kio estas via okupiĝo - ŝi demandis.

Ĉu kio instignis pri tio, ke tion ĉi mi demandu, mi ne konas, nur enmergiĝis el mi la vortoj.
- Mi estas scienca kunlaboranto en la kampo de infanevoluado kaj homaj interrilatoj.

La oficistino stuporis, la globkrajono ekstaris en sia mano kaj tiel ŝi vidis pri mi, kiel kiu aŭdas malbone. Mi ripetis malrapide, akcente la gravajn vortojn. Poste admire mi rigardis, kiel mian aserton per negraj blokliteroj, sur la ofican presaĵon ŝi skribis.

- Ĉu mi demandus - komencis la oficistino interesiĝe - ekzakte kion vi faras sur tio kampo?

Mezuratece, sen ĉio eksciteco en mia voĉo, mi aŭdis mem demandi:
- Pluformigantan esplorlaboron mi faras, en laboratorio kaj tereno. (Kutime tiel mi diras: en la domo kaj ekster domo.) Al la mia estro mi laboras (al la Sinjoro unuavice, poste al la plena familio), jam mi akiris kvar rekonojn (ĉiu estas knabinoj). Kompreneble tio ĉi laboro estas unu el la plej vokiĝinta sur la mondo (ĉu volas iu kontraŭdiri?), kaj ofte ĉiutage 14 horojn mi laboras (la 24 estas pli procime al la realo). Sed la mia laboro pli multajn defiojn rezervas, kiel la plej multa meznombra kariero kaj la rekono estas pli multe kontentiga, kiel nure la mono.

La ofocostino per daŭre kreskanta honoro kompletiĝis mian presaĵon, ŝi ekstaris kaj persone akompanis al la pordo.

Kiel mi surveturis sur nian algaraĝejon, enpensiĝe en mia admirinda nova kariero, kuris kontaraŭ min la miaj laboratorio-asistantinoj. Ili havas 13, 7 kaj 3 jarojn. De sur la etaĝo mi audis novan eksperimentan modelon de nia infanevoluada programo (6 monatajn havanta bebo), kiel unu novan voĉŝablonon ŝi testis. Mi tiel sentis, mi plagis sur burokrataĵon! Mi tiel ŝajnas antaŭ ili, kiel kiu estas multe pli moŝta kaj pl nemalhavebla por la homaro, kiel la alia „nur patrino”.

(nekonatulo el la reto)


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis el hungarlingvo:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj
(HEKKP)

14 július 2012

Kapon starige - Epokspirito

8-a Decembro 1864. Al la lia „Con quanta cura” komenca encikliko allige papo Pio la 9-a eldonas la „Silabaĵo”-n, la „Liston de modernaj eraroj”, en kiu per eklezia anatemo li plagas la raciismon, la socialismon, la liberalismon kaj la tutan modernan civilizon, li kondamnas la principon de disigon de ŝtao kaj eklezio, por senracieco li kvalifikas la liberecon de konscienco kaj por „terura misinstruo” la parolliberecon. Glorema momento! Lasta ekflagro de la moralo kaj sana pensado.

Hodiaŭ jam tie ni daŭras, ke la per Svisia Popolpartio subteninta, la malpermeson de minareto-konstruo en konstitocion sekvestri dezirantan referendumon ne nur la maldekstraj kaj liberalaj fortoj klopodis borigi, sed same estroj de la ĉiuj kristanaj konfecioj. En Hungarujo kvankam laŭ la gvidantoj de eklezioj „ne estas esenca sonorigi je 4-a Junio”, ĉar ĝi ne estas eklezia evento. Je 4-a Junio 1920[1] en la tereno de la kompleta Karpat-baseno muĝis la sonoriloj. Je 1947 kvankam Mindszenty[2] – tiam ankoraŭ – dukoprimaco plejsanktaĵon por adorado kaj sonorigon ordonis en lia cirkulaĵo. Jes, tiam ankoraŭ ni ne trapasis la 68-an infekton, kiu fine verton staris la mondon. Kaj verte stare estas malfacila realan figuron ricevi pri la mondo. Jam tiu same estas supron de kapon stainta vidpunkto, kiam oni klarigas entuzisme, ke kiujn da partoj de la historia Hungarujo oni disligis, kie estis etna plimulto de hungaroj.

Morala bazo de aparteneco de tereno ne pri nombroj de peco dependas. Se la najbaro travenas kafumi kun sia familio, kiam oni ne dirus tion post konsumo de kafo, ke hop de tio duono de la loĝejo estas nia, ĉar „ni estas plimulte” ene, ol la propriatulo. La alia tute verton starinta argumento estas la tempo. Kiu tiun emfazas, ke ĉar 1920 estis malnovtempe, ni devus forgesi Trianonon, ni devus rezigni, ne devus pri tio okupiĝi, estas tiajna, kiel je 17-a jarcento tion oni dirus: „Buda[3] jam 100 jare falis, oni ne devus okupiĝi pri tio. Bona estas tiel en la manojn de turkoj.[4]

La tian kanajlon nature – ĉar la mondo ankoraŭ ne estis stare verton – tuj oni sabre buĉus lin, kaj lia kapo estus surfiksi supron de fortikaĵo fortomige.

POZSONYI, Ádám

El „Demokrata” semajnoĵurnalo – 2012. 24. 


cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:
Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj
(HEKKP)


Notoj de tradukisto:
[1] Trianono – kastelo en Pariza – tie ili subskribis la pasdiktaton, kiu mutilis la miljaran Hungara Reĝlandon
[2] Mindszenty, József (Jozefo) – 1892-1975 – martira hungara kardinalo, dukprimaco, ĉefepiskopo de Esztergom, kiun la komunistoj torturis, kaj en prekoncepinta proceso kondamnis. En ekzilio li mortis. Lia beatiganta proceso daŭras en Romo.
[3] Buda – antikva ĉefurbo, kaj reĝa establejo, sur la bordo de okcidenta flanko de Danubo rivero (Duna). Je 1873 ĝi unuiĝis kun urbo Peŝto (Pest) kaj urbo Antikva Buda (Óbuda); laŭ Budapeŝto (Budapest) nome.
[4] Urbon kaj fortikaĵon ’Buda’ la otomana-turkoj je 1541 okupis, kaj nur je 1686 ĝi liberiĝis. En Hungarujo ĝis 150 jaroj reĝis la otomana-turkaj konkerantoj.