Ĉu nur patrino?

De virino, kiu guste la sian rajtigilon volis renovigi en la departementa ofico, la oficistino demandis, ke ĉu kio estas ŝia okupiĝo? La virino hezitis, ne vere ŝi sciis, kiel ŝi difinu sian laboron.

- Tiel mi komprenas - klarigis la oficistino - ĉu vi havas laboron, aŭ nur…
- Jes ja, ke mi havas laboron - indignis la virino - mi estas patrino.
- La patrineco ne kalkuliĝas kiel okupiĝo, la „familianino” estas la adekvata vorto – akcentis la oficistino.

Ĝis ĉi tioj tagoj mi ne ekmemoris la historio ĝise unufoje en saman situacion mi alvenis en la Urbestra Ofico. La oficisto videble estis unu karierista damo, ekvilibriginta, efika kaj obscedito de tiaj gravaj titoloj, kiej: „Ofica Konfesigisto”aŭ „Urba Registristo”.

- Kio estas via okupiĝo - ŝi demandis.

Ĉu kio instignis pri tio, ke tion ĉi mi demandu, mi ne konas, nur enmergiĝis el mi la vortoj.
- Mi estas scienca kunlaboranto en la kampo de infanevoluado kaj homaj interrilatoj.

La oficistino stuporis, la globkrajono ekstaris en sia mano kaj tiel ŝi vidis pri mi, kiel kiu aŭdas malbone. Mi ripetis malrapide, akcente la gravajn vortojn. Poste admire mi rigardis, kiel mian aserton per negraj blokliteroj, sur la ofican presaĵon ŝi skribis.

- Ĉu mi demandus - komencis la oficistino interesiĝe - ekzakte kion vi faras sur tio kampo?

Mezuratece, sen ĉio eksciteco en mia voĉo, mi aŭdis mem demandi:
- Pluformigantan esplorlaboron mi faras, en laboratorio kaj tereno. (Kutime tiel mi diras: en la domo kaj ekster domo.) Al la mia estro mi laboras (al la Sinjoro unuavice, poste al la plena familio), jam mi akiris kvar rekonojn (ĉiu estas knabinoj). Kompreneble tio ĉi laboro estas unu el la plej vokiĝinta sur la mondo (ĉu volas iu kontraŭdiri?), kaj ofte ĉiutage 14 horojn mi laboras (la 24 estas pli procime al la realo). Sed la mia laboro pli multajn defiojn rezervas, kiel la plej multa meznombra kariero kaj la rekono estas pli multe kontentiga, kiel nure la mono.

La ofocostino per daŭre kreskanta honoro kompletiĝis mian presaĵon, ŝi ekstaris kaj persone akompanis al la pordo.

Kiel mi surveturis sur nian algaraĝejon, enpensiĝe en mia admirinda nova kariero, kuris kontaraŭ min la miaj laboratorio-asistantinoj. Ili havas 13, 7 kaj 3 jarojn. De sur la etaĝo mi audis novan eksperimentan modelon de nia infanevoluada programo (6 monatajn havanta bebo), kiel unu novan voĉŝablonon ŝi testis. Mi tiel sentis, mi plagis sur burokrataĵon! Mi tiel ŝajnas antaŭ ili, kiel kiu estas multe pli moŝta kaj pl nemalhavebla por la homaro, kiel la alia „nur patrino”.

(nekonatulo el la reto)

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis el hungarlingvo:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsidere Progresantoj

(HEKKP)

La hungara malfermo

La hungara malfermo

Antaŭ nelonge mi skribis pri tio, ke kvankam mi multe lingve legas blogojn kaj forumojn, inter ĉiojfore la hungarajn komentariojn mi opinias de la pleje agresie. Nun mi pri unua konsistero de ĉi tio mi volas skribi: pri la ekleveco de la kontraŭopinion anoncaj komentarioj.

La hungaraj kontraŭopiniaj-komentarioj – kontraŭ la plej multa laŭ mi konitaj lingvoj – ne kun tio ili komencas, ke la aŭtoro de registranto aŭ kun unu konkreta aserto de la antaŭa alparolanto oni ne interkonsentas, kaj ĉ kial ne. Sed laŭ la aŭdigintoj oni en si konstrukcias la personecobildon de aŭtoro, kaj plue jam ĉi tion oni atakas. Tiel, ke sur la komenco de alparolo ĉi tioo oni pensas kun unu-unu duona frozo precizigi.

Vi havas eraran imagecon pri la geto
La artikolo estas sufiĉe efektoĉasa
Mi sentas katalunan nacionalistan antaŭjuĝecon en la artikolo
Sed mi suspektas, ke ĉi tie ni havas multe da laboro.

Ĉi tiojn la eklevecojn el la komentarioj de la rivero ’Wang’ mi ĉerpis, kioj staras jam ĉiam sur tre alta nivelo, kompare kun averaĝo de hungaraj blogoj. La sekventajn enkondukajn frazojn sed mi citas el anglaj lingvaj komentarioj de ’Río Wang’, kelkfoje al angla lingva varietato de sama registreco.

Mi sentas de malpreciza la kandidatigon: „malmulta”-n
Estas tre kurioza registreco, sed ne estus libera fidi al tio, kion skribas ’Geisel’
Esteblu mi harfendulo:

Mi tion kredas, mi ne devas precipe peti niajn legantojn, ke vi trovu la dek malgrandetajn diferencojn. La hungaraj komentarioj, antaŭ ol ili estus transpasas sur la konkretan problemon, unue ili fiksas, ĉu la aŭtoro kial estas neaŭtenta. La anglaj lingvaj komentarioj – el la tri aŭtoroj unu estas belga, la dua aŭstralia, la tria rusa – ili koncentras sur la problemon, kaj ankoraŭ ili havas tempon deklari pri la atesto pri konduto de aŭtoro.

La psikologio – diras la psikologisto, kiam mi menciis al li la aferon – nomas laŭ „vi-komuniko” kaj „mi-komuniko” la duan tipajn reagojn. La vi-komuniko estas la „ĉar vi estas ĉi tia”, la mi-komuniko estas la „mi havas ĉi tian problemon”. La vi-komuniko estas la „ĉu kiu vi estas, ke”, mi-komuniko estas la „mi ĉi tion ĉi tiel vidas”. La vi-komuniko estas etikediĝeco, la mi-komuniko estas leveco de demando. La vi-komunio sur kontarŭbaton, la mi-komunio sor empation instigas la aŭdanton. Laŭ la psikologisto la plimulto de la liaj hungaraj pacientoj simple ili ne vidas la diferencon inter la duopo, kaj dum monatoj pasas, kiam oni komperas, kiom de siaj problemoj estas la kaŭzo ĉi tio, kiom moltajn problemojn inhibas, kaj kiom ĉion oni povas ruliĝe aranĝi, se sisteme oni transpartianiĝas pri la vi-komunio pri la mi-komunion.

Al tioj simile bonon mi deziras al ĉiuj niaj alparoluloj.

STUDIOLUM

El „Poemoj de rivero Wang” hejmpaĝo – 13-a Okt. 2011.

cxar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon cxe okulo; nun mi konas lauxparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaux mi estas konita.

Tradukis:

Hungaruja Esperantista Komploto
de la Konsiderej Progresantoj

(HEKKP)